Oeps!

Iedereen heeft ’t wel eens, maar ik blink er in uit: het oepsmoment. Wat is dat? Het moment dat je beseft dat je iets bent vergeten. OEPS dus! Iets waar je 1001 herinneringsbriefjes voor hebt geschreven. Iets wat echt onhandig is om te vergeten. Iets wat je toch vergeet, ondanks alle tactisch opgehangen post-it’s naast de voordeur. Knettergek word ik er van. Het wordt ook niet beter door de jaren heen. En ik doe echt zoooo mijn best! Op een goede dag kan ik er om lachen, maar meestal baal ik als een stekker. Ik deel een paar van mijn grandioze oepsmomenten van deze week. Je herkent er vast een paar.

Cool

Door weer, wind en natte kou op de fiets naar de supermarkt om toiletpapier te halen. Wind tegen. Natuurlijk. Bij de supermarkt aangekomen herhaal ik in mijn hoofd als een mantra: pleepapier, pleepapier, pleepapier. So far so good. Maar ik ben nog geen twee stappen verder en ik ben al in de penarie. Ik zie namelijk avocado’s liggen. Al een tijdje niet verkrijgbaar geweest, dus ik duik er bovenop. Zo blij als een kind pak ik de ene na de andere beet. Weeg ze zachtjes in mijn hand. Bekijk de huid voor beschadigingen. Voel voorzichtig. De goede stop ik in mijn mandje. Dan zie ik sereh liggen en een raar soort bruin het-lijkt-op-een-aardappel-maar-ook-weer-niet-ding. Wat zou het zijn? Ik loop er heen en lees het bordje: cassave. Cool denk ik bij mezelf. Ik struin langs alle schappen en koop een hele berg boodschappen. Afrekenen. Alles  zo goed en zo kwaad als het gaat in mijn fietstas proppen en weer terug naar huis. Wind mee, maar wel tegen de brug op. Ik moet naar de w.c, dus ik trap stevig door. Ik sprint naar binnen. Het moment dat ik opgelucht op de w.c. bril ga zitten, schiet het als een flits door mijn hoofd: OEPS! Toiletpapier vergeten..

Belofte

De telefoon gaat. Het is een nummer dat ik niet ken. Ik ben een broodje aan het smeren voor mijn man en ook tegelijk soep aan het maken. Toch neem ik op. Het is een dame van het ADHD Centrum, of ze gelegen belt. Nou, eigenlijk niet. Ben wel blij dat ze me belt, want ik ben op zoek naar wat handige tips om beter om te gaan met mijn vergeetachtigheid. Dus ik hang op met de belofte binnen 5 minuten terug te bellen. Yeah right. Ik ga verder met de soep. Breng het broodje naar zolder. Maak een lekker broodje voor mezelf en peuzel het op. Kopje thee erbij. Dromerig kijk ik uit het raam naar de werklui die tegenover ons huis een nieuwe wijk uit de grond aan het stampen zijn. Na de lunch ga ik verder met mijn dag. Om een uur of 17:00 schiet het ineens door mijn hoofd: OEPS! Vergeten terug te bellen.

Reminder

In mijn agenda zet ik altijd meteen mijn deadlines voor het blog van ADHDvrouw. Keurig geprogrammeerd met pop-up herinneringen. Ook vanuit de redactie krijgen we voldoende reminders toegestuurd. Kind kan de was doen. Toch? Welnee joh! Ondanks alles gewoon weer glad vergeten dat ik een blog moest klaarzetten. Kwam wel een beetje doordat we de schilders over de vloer hebben en mijn computer onder een afdekzeiltje staat. Wel op tijd aangegeven dat ik het was vergeten. Dat wel. Alleen kon ik mijn belofte om te zorgen dat er ’s ochtends iets zou staan niet waarmaken, want ik was vergeten dat ik die ochtend naar de tandarts moest. Eenmaal in de stad een bakkie gedaan met een vriendin die ook in de stad was en vrij was. Opeens was het 15:00. OEPS! Blog vergeten..
Ik blijf me voornemen dat het de volgende keer beter gaat!

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *