Diagnose ADHD met 43 jaar, serieus?

ask about ADHD

Het is wel een beetje raar, drieënveertig jaar en nee, niet trillend op mijn benen, maar net gediagnosticeerd met ADHD. Huh? Moi!?! Ik schiet nog net niet in een schaterlach. Wat een grap zeg, normaal weten ze dit toch wel met 6-7 jaar en ik krijg het te horen op mijn 43e. Op dat moment vind ik het zwaar hilarisch, want snappen doe ik het niet helemaal. Clichématig denk ik dan aan een rondtollende stuiterbal die nooit stil zit en ik kan toch behoorlijk goed stilzitten…

M’n kop erbij houden

Ik bedoel, een spelletje wil ik best doen als het maar kort en snel is. Monopoly hou ik gewoon niet van want dat duurt me te lang. Filmpje kijken? Prima! Mag ik ondertussen ook tabletten, tijdschrift lezen, boodschappenbriefje voor morgen maken. Vergadering bijwonen? Ik gooi me vrijwillig in de aanbieding om de notities te maken, anders val ik in slaap. Een telefoongesprek? Kort en bondig graag, want bij een lang gesprek volgt mijn gehoor niet meer en krijg ik de neiging om troepjes te gaan ruimen, tv te kijken, naar het plafond te staren. Dus ik knijp mijn ogen heel hard dicht om jouw verhaal te volgen, misschien moet ik eens langs een oorarts bedenk ik me opeens. Sowieso wordt het steeds lastiger om iemands verhaal aan te horen en ondertussen niet aan een miljoen andere dingen denken, zoals de manier waarop jij je mond beweegt. Gekke dingen eigenlijk die monden, het beweegt en oh warempel, er komt geluid uit. Geluid als in woorden en wat kijk je me nu aan? Ik had een antwoord moeten geven, sjips… Concentratie, concentratie aub!

Honderdduizend ideeën op een dag

Ideeën en plannen heb ik overvloed. Elke dag ontelbare ideëen. De kleinste gebeurtenis, voorwerp of voorval kan al een aanleiding zijn tot een innerlijke brainstorm die niet stopt voordat het bijna compleet is uitgewerkt. In mijn hoofd dan, want van een daadwerkelijke uitvoering komt het maar zelden. Terwijl de brainstorm plaatsvindt is mijn idee briljant, maar dan verzand ik in details of spring over op een nieuw idee of project. Ik word oververmoeid in mijn hoofd en laat het weer varen of mijn onzekerheid speelt op en ik vind mijn briljant idee ineens heel erg dom. Wie zit daar nu op te wachten! Al die tijd die ik heb gestoken in de eventuele uitwerking van mijn briljante idee leiden niet tot zinnige resultaten, zoals verjaardagskaarten of kerstkaarten versturen. Deze koop ik, als het meezit schrijf ik ze ook, een postzegel wil ook nog wel lukken, maar dan gebeurt er iets. Ze verdwijnen om een half jaar later op te duiken. Ik was er toch echt van overtuigd dat ik ze op de post had gedaan. De administratie hangt aan elkaar van laatste moment acties en het ligt toch al weken klaar. Het huishouden gaat meestal met de Franse slag, de Hollandse nijverheid is mijn deur voorbij gegaan.

Allergisch voor ‘moeten’

Moeten, het woord alleen al! Ik presteer echt beter onder druk en ik weet heus wel dat als ik het gelijk afhandel, dan is het gedaan en kun je het ook los laten. Ik weet het allemaal, nu de uitvoering nog. Je kan wel maar je wil niet, werd vroeger op school gezegd. Als je het leuk vind kun je alles, maar moet je rekenen dan wil je gewoon niet. Mijn visie lag net iets anders, want ik snapte het echt niet, kon niet de focus houden op dingen die ik niet leuk vond. De wereld bestaat niet uit lieverkoekjes, werd dan gezegd.  Dat snapte ik ook wel, maar ik kon niet duidelijk maken dat ik het echt niet kon. Ik dacht dus altijd dat het bovenstaande mij als persoon typeerde en niet dat het gewoon allemaal kenmerken zijn van ADHD.  Het vooroordeel van die  stuiterbal die altijd omgekeerd in de boom hangt, nooit stopt met kwebbelen en altijd raar op de schoolfoto staat kan ik wel overboord gooien.  Het is niet één typerend persoon, het kan in allerlei varianten voorkomen.  Daarom vind ik het ook niet erg als anderen met vooroordelen smijten, het is makkelijk om mee te brallen met de meute. Ik snap het zelf nog niet helemaal, laat staan een buitenstaander. ADHD bestaat wel maar dé ADHD-er niet, dat is me nu wel duidelijk!

Ester Peters

facebookiconpinktwittericonpink

Reacties

11 gedachten over “Diagnose ADHD met 43 jaar, serieus?

  • juli 10, 2015 om 8:04 pm
    Permalink

    Hoi,

    Ik ben 35 en weet nu twee weken dat ik ADHD heb. De aanleiding voor mijn zoektocht was een forse burnout. Ik herken me in het stukje…. dat kaarten sturen… huishouden… administratie… dingen waarvan je dacht dat het nu eenmaal karakter was, maar het blijkt iets anders te zijn.
    Een puzzelplaatje wat nu completer wordt.
    Dank voor het delen!

    Beantwoorden
  • mei 19, 2015 om 11:23 am
    Permalink

    wat heerlijk herkenbaar! Weet je zeker dat het niet over mij hebt? Ik ben nu 38 en weet sinds ongeveer 3 jaar dat ik ADHD heb! Momenteel ben ik aan het opruimen, want ik heb wel 1001 hobby’s, die moeten wel allemaal een plekje hebben….Nu staan er twee kratten met grote en kleine lapjes midden in de kamer om opgeruimd te worden. Kan ik ze meteen strijken! Dus de strijkbout staat ook al aan.Net nog 2 telefoontjes gepleegd, want ik moest nog oppas regelen voor vanmiddag, ik heb een gesprek op school van mijn jongste.Ik moet het aanrecht zo nog even opruimen en de vaatwasser uitruimen voor als mijn schoonmoeder straks komt, die had gelukkig tijd om op te komen passen. Heb net nog even een verslag aangepast voor vanmiddag en OH NEE!!!! nu voor de derde keer mijn koffie koud laten worden! Ik ben ook alweer aan het typen en lezen in plaats van op te ruimen..Nou ja. Nieuwe poging voor de koffie dan maar. AAARRGGGHHH!! is het alweer bijna 12.30 uur??? Dan moet ik nog eten, de vaatwasser, kratten weer opruimen, strijkbout weer terug en een broodje eten…Oh en de koffie weer opwarmen…….mogen weer een nieuwe poging!

    Beantwoorden
  • januari 21, 2015 om 2:09 pm
    Permalink

    Dit ben ik ten top. Precies zoals het is geschreven ben ik. Ik ben niet officieel gediagnostiseert met ADHD maar via internet kwam er zeker ADHD uit. Mijn dochtertje van 8 is wel gediagnostiseert met ADHD. Ik laat me niet door haar GGZ instelling diagnostiseren omdat ik daar gewerkt heb. De organisatie in mijn woonplaats waar ik dat zou kunnen doen heeft een wachtlijst van hier tot Tokyo en ik vraag me altijd af hoe ik dit via de zorgverzekeraar wel vergoed krijg. Vragen vragen en nog eens vragen. Ik zit aan mijn zoveelste baan (die ik na een jaar echt ruk vindt) en begin met vol enthousiasme overal aan en maak vervolgens niks af. Ik ben nu 43 jaar en weet nog niet wat ik wil. Ik heb vele goeie functies gehad in het bedrijfsleven maar na een paar jaar was de rek eruit en kwalitatief ginge mijn werkresultaat daar mee hard achteruit. Hulp zoeken komt ook niet echt van de grond. Ik ben altijd met 100.000 dingen te gelijk bezig en ook met niks…Ik oog altijd spontaan, sociaal met een brede lach op mijn gezicht maar van binnen ben ik zeer onzeker en gaat er van alles door mijn hoofd….Als jullie advies hebben hoor ik dit graag. Groetjes Susan

    Beantwoorden
    • januari 21, 2015 om 2:18 pm
      Permalink

      Hoi Susan,

      Of je het stellen van een diagnose bij de psychiater vergoed krijgt zal je echt even moeten navragen bij de zorgverzekeraar. Iedere verzekeraar en elk pakket heeft daar weer zijn eigen regeltjes in. Je kan overwegen om op zoek te gaan naar een psychiater gespecialiseerd in ADHD die buiten de grote GGZ-instellingen werkt en/of buiten je woonplaats werkt. Sowieso is het aan te raden om aan te kloppen bij iemand die zijn/haar sporen in het ADHD-veld heeft verdient.

      Wanneer je de diagnose krijgt kan je makkelijker aan de slag met gerichte hulpmiddelen en hulpverlening, gebaseerd op jouw behoefte en wensen. Wie weet is een ADHD-coach met de focus op werk, structuur of innerlijke rust wat voor jou. Wie weet helpt medicatie, maar misschien heb je wel meer baat bij natuurlijke middelen of mindfulness. Dat zijn dingen die voor iedereen anders zijn en je het beste met hulp van een hulpverlener kan uitzoeken.

      De eerste stap is denk ik op zoek gaan naar een gespecialiseerde psychiater, de tweede stap is checken of die psychiater vergoed wordt door je verzekering. Vanaf daar ga je kleine stappen vooruit zetten, niet alles hoeft tegelijk!

      Groetjes Danitsja

      Beantwoorden
  • juni 27, 2014 om 12:36 pm
    Permalink

    Es!!! Ben trots op je! Super geschreven en handig om te weten allemaal! Weten wij ook waar we rekening mee moeten houden! X

    Beantwoorden
  • juni 27, 2014 om 9:30 am
    Permalink

    Mooi stukkie tekst esther.
    Stoer dat je t aangedurft heb.

    Liefs kim

    Beantwoorden
    • juni 27, 2014 om 10:33 am
      Permalink

      Bedankt voor de reactie! We geven het door aan Ester. 🙂

      Beantwoorden
  • juni 26, 2014 om 1:15 pm
    Permalink

    haha zo herkenbaar, al andere diagnoses gehad maar daar kon ik me echt niet in vinden, er bleven altijd dingen die niet klopte. Bij ook pas in de veertig een diagnose gekregen en zooooooo veeeeel herkenbare dingen en er vielen ook veel puzzelstukjes op hun plaats van nu en van vroeger. Toen we voor mijn zoon gingen zoeken wat hij mankeerde zag ik ineens mezelf staan.

    Beantwoorden
    • juni 27, 2014 om 10:33 am
      Permalink

      Wat goed dat alles dan op z’n plek valt! Alleen het weten op zich kan al zo’n verschil maken.

      Beantwoorden
  • juni 26, 2014 om 12:47 pm
    Permalink

    Ik herken mijzelf er helemaal in! Wat moet ik nu doen?

    Beantwoorden
    • juni 26, 2014 om 1:09 pm
      Permalink

      Hoi Stella,

      Je moet niks! Je mag van alles. 🙂

      Als je denkt dat je mogelijk ADHD zou kunnen hebben én je denkt dat het krijgen van de diagnose en eventuele hulp verschil in je leven zal maken is het aan te raden om bij de huisarts langs te gaan. Hij of zij zal je dan doorverwijzen voor een ADHD-test. Alleen het krijgen van de diagnose op zich kan al een enorm verschil maken omdat je dan ineens snapt hoe je in elkaar steekt en misschien wat meer vrede hebt met hoe je leven loopt. Daarnaast kan je gerichter gaan kijken naar hulpmiddelen om je leven (nog) beter op de rit te krijgen. Er zijn talloze online tests, maar de beste optie is naar de huisarts voor een doorverwijzing voor een test. Sterkte!

      ADHDvrouw

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *